Teksten in aanbidding
Het onderwerp dat ik wil aansnijden is een lastige.
Hele volksstammen zijn er over verdeeld.
En er zijn vele boeken over volgeschreven.
Toch wil ik je uitnodiging om deze overdenking biddend in je op te nemen en serieus te overdenken.
Ik wil beginnen met een kleine illustratie: The Cows are in the Corn (auteur onbekend)
An old farmer went to the city one weekend and attended the big city church. He came home and his wife asked him how it was.
“Well,” said the farmer. “It was good. They did something different, however. They sang praise choruses instead of hymns.”
“Praise choruses?” asked the wife. “What are those?”
“Oh, they’re okay.
They’re sort of like hymns, only different,” said the farmer.
“Well, what’s the difference?” asked the wife.
The farmer said, “Well it’s like this … If I were to say to you,
“Martha, the cows are in the corn,”
well that would be a hymn.
If, on the other hand, I were to say to you,
“Martha, Martha, Martha, Oh, Martha, MARTHA, MARTHA, the cows, the big cows, the brown cows, the black cows, the white cows, the black and white cows, the COWS, COWS, COWS are in the corn, are in the corn, are in the corn, in the CORN, CORN, CORN, COOOOORRRRRNNNNN,”
then, if I were to repeat the whole thing two or three times, well that would be a praise chorus.”
As luck would have it, the exact same Sunday a young, new Christian from the city church attended the small town church. He came home and his wife asked him how it was.
“Well,” said the young man, “It was good. They did something different, however. They sang hymns instead of regular songs.”
“Hymns?” asked the wife. “What are those?”
“They’re okay. They’re sort of like regular songs, only different,” said the young man.
“Well, what’s the difference?” asked the wife.
The young man said, “Well it’s like this … If I were to say to you,
“Martha, the cows are in the corn,”
well that would be a regular song.
If on the other hand, I were to say to you,
Oh Martha, dear Martha, hear thou my cry
Inclinest thine ear to the words of my mouth.
Turn thou thy whole wondrous ear by and by
To the righteous, glorious truth.
For the way of the animals who can explain
There in their heads is no shadow of sense,
Hearkenest they in God’s sun or his rain
Unless from the mild, tempting corn they are fenced.
Yea those cows in glad bovine, rebellious delight,
Have broke free their shackles, their warm pens eschewed.
Then goaded by minions of darkness and night
They all my mild Chilliwack sweet corn chewed.
So look to that bright shining day by and by,
Where all foul corruptions of earth are reborn
Where no vicious animal makes my soul cry
And I no longer see those foul cows in the corn.
then, if I were to do only verses one, three and four, and change keys on the last verse, well that would be a hymn.”
Grappig!
En nog met een grote kern van waarheid ook.
Maar goed, wat gaan we daar nu mee doen?
In de Bijbel staan een aantal voorbeelden van liederen, van nogal uiteenlopend kaliber. Variërend van David en Mozes tot Sarah en de engelen voor Gods troon.
Wat ik in ieder geval stellig kan beweren is dat er geen liederen in de Bijbel staan met zo’n ongelofelijke omhaal van woorden als in de Hymne hierboven. Zelfs Psalm 119, die nog een stuk langer is, zet meer zoden aan de dijk.
Gelukkig is dit dan ook schromelijk overdreven al zijn er inderdaad liederen in met name engelse hymn books die er wel erg op lijken.
Zoals gezegd; veel liederen met allemaal hun eigen karakter en ook met hun eigen schare liefhebbers.
Wat moeten we nu gebruiken? Wanneer is een lied een goed lied? Als het veel woorden heeft met de nodige diepgang? Als het kort is en gemakkelijk te herhalen in allerlei varianten?
Er wordt veel gesproken en gekibbeld over “diepgang”, “theologische diepgang”, “oppervlakkigheid”.
Maar dat zijn natuurlijk wel meningen. Sterker nog: het zijn relatieve meningen. Erger nog: het zijn relatieve meningen die vaak als waarheid worden neergezet en daardoor het tegenovergestelde bereiken van wat de bedoeling is: in plaats van harmonie komt er ruzie…
Ik zal dit proberen uit te leggen.
Een mens baseert zijn gedrag en uitingen altijd op meningen. De uiting (bv ‘weinig diepgang’) is een subjectieve waarneming. Er wordt van uit gegaan dat er een bepaalde manier is die de beste is. Misschien is er zelfs een lied aan te wijzen waaraan andere liederen kunnen worden afgemeten: ‘deze gaat minder diep dan het beste lied en is dus oppervlakkiger’. Zo’n mening is echter voor iedereen anders en vaak bepaald door cultuur, opvoeding en ervaring.
Er is iets dat in deze discussies helaas vaak vergeten wordt en wat nou net de doorslaggevende factor is waardoor alle discussie komt te vervallen. Wie is het publiek?
Ik zat me zo eens af te vragen waarom mensen een lied soms oppervlakkig vinden. Het antwoord was heel simpel: om dat het voor hen te weinig diepgang heeft.
En dat is nou net wat er helemaal niets mee te maken heeft.
Mag ik dat even herhalen?
En dat is nou net wat er helemaal niets mee te maken heeft.
Sorry, nog een keer:
En dat is nou net wat er helemaal niets mee te maken heeft.
We doen het niet voor ons! We doen het voor de Heer!
We aanbidden Hem en de vraag moet dan ook zijn: wat vindt Hij er van? Dat is onze context!
In Openbaringen 4:8 lezen we het volgende: “Elk van de vier wezens had zes vleugels, met overal ogen langs de randen en aan de binnenkant. Dag en nacht herhalen ze: ‘Heilig, heilig, heilig is God, de Heer, de Almachtige, die was, die is en die komt.‘”
Wat een geweldige tekst! Voor ons wellicht met weinig diepgang. Echt zo’n tekst uit Opwekking, die in eindeloze koortjes herhaald wordt…
En dat is nu precies wat God blijkbaar wil horen!
DAG EN NACHT HERHALEN ZE deze tekst. DAG EN NACHT!
Maar… als dit nu de aanbidding is die God graag hoort, waarom doen wij dan zo moeilijk: coupletten en refreinen? Het één nog ingewikkelder dan het ander…
Dat komt met name door het voorbeeld dat wij gezocht hebben in de Psalmen. Hierbij hebben we echter één belangrijk ding over het hoofd gezien als het gaat om aanbidding: er zijn maar een paar psalmen, die daadwerkelijk onder het kopje “aanbidding” (‘eer aan U’ liederen) of zelfs “lofprijs” (‘Hij is geweldig’ liederen) kunnen worden geplaatst.
Even een opsomming om het in een duidelijk perspectief te plaatsen. Veel psalmen hebben meerdere thema’s in zich: onderwijs, lofprijs, gebed en dergelijke, soms zelfs allemaal vermengd in één lied. Maar er spreekt altijd één hoofdgedachte uit. Ik heb daarom alle Psalmen eens doorgenomen en de thema’s op een rijtje gezet:
| Psalm thema | Aantal | Gemiddelde lengte |
| Onderwijs | 50 | lang |
| Gebed | 50 | gemiddeld tot lang |
| Lofprijs | 40 | kort tot gemiddeld |
| Aanbidding | 9 | kort |
| God spreekt | 1 | gemiddeld |
De indeling is er één die ik zelf gekozen heb, maar pas achteraf, na het turven, zag ik de aantallen en ik moet zeggen dat deze mooie ronde getallen me best verrasten.
En behoorlijk illustratief, zou ik zo zeggen!
Natuurlijk kun je deze cijfers op twee manieren uitleggen:
1. Onderwijs en gebed zijn belangrijker dan aanbidding
2. De Psalmen zijn geen goede bron van voorbeelden voor aanbidding
Dat laatste is volgens mij juist. Er wordt altijd hoog opgegeven over de rijkdom van de Psalmen, en daar ben ik het helemaal mee eens, maar niet als het gaat om aanbidding.
Als de Psalmen dan al ons voorbeeld zouden moeten zijn op het gebied van aanbidding, laten we dan ook in aanbidding niet met een omhaal van woorden komen. Dat vinden we zelf misschien wel mooi, maar God heeft blijkbaar een ander verlangen.
De reden dat ik denk dat het tweede statement juist is, is op het volgende gebaseerd.
In het bijbelgedeelte over de Samaritaanse Vrouw maakt Jezus duidelijk dat God opzoek ik naar aanbidders: mensen die hun hart in adoratie uitstorten voor de troon van de Almachtige. In de Psalmen kom je dit vrijwel niet tegen.
Blijkbaar zijn de Psalmen niet voldoende of zijn niet bedoeld om ons tot voorbeeld te dienen op dit terrein. Wat is er dan nog meer in het Woord dat wel voldoet?
Een leuk voorbeeld is wat er gebeurt in Genesis 15: Mozes zingt een lang lied, een hymne om Gods machtige daden te beschrijven en als hij klaar is pakt Mirjam een tamboerijn en gaat met alle vrouwen dansen terwijl ze het refrein uit het lied blijft herhalen: “Zing voor de HEER, zijn macht en majesteit zijn groot! Paarden en ruiters wierp hij in zee.”
Het voorbeeld uit Openbaringen , dat ik al eerder noemde gaat in dat zelfde en het volgende hoofdstuk nog verder. Er worden hier een paar prachtige NIEUWE statements neergezet.
Openbaring 4:9 Dag en nacht herhalen ze (de 4 wezens): ‘Heilig, heilig, heilig is God, de Heer, de Almachtige, die was, die is en die komt.’
Openbaring 4:11 Dag en nacht herhalen ze (de 24 oudsten): ‘U komt alle lof, eer en macht toe, Heer, onze God, want u hebt alles geschapen: uw wil is de oorsprong van alles wat er is.’
Openbaring 5:9 En ze (de 4 wezens en de 24 oudsten samen) zetten een nieuw lied in: ‘U verdient het om de boekrol te ontvangen en zijn zegels te verbreken. Want u bent geslacht en met uw bloed hebt u voor God mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal. U hebt voor onze God uit hen een koninkrijk gevormd en hen tot priesters gemaakt. Zij zullen als koningen heersen op aarde.’
Openbaring 5:12 (oneindig veel engelen): ‘Het lam dat geslacht is, komt alle macht, rijkdom en wijsheid toe, en alle kracht, eer, lof en dank.’
Openbaring 5:13 (elk schepsel, alles en iedereen): ‘Aan hem die op de troon zit en aan het lam komen de dank, de eer, de lof en de macht toe, tot in eeuwigheid.’
en ook
Lucas 2:14 (de engelen in de velden van Efratha): ‘Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.’
Het voorbeeld van Sarah en die uit Lucas en Openbaringen zijn directe reakties op wat er aan het gebeuren is. Nieuwe liederen. Er is een hoge mate van betrokkenheid tussen de aanbidder en Hij die aanbeden wordt.
Dit heeft tot effect dat een herhaling steeds krachtiger wordt, juist door de wisselwerking.
Onlangs kreeg ik een mailtje van een vriendin die mij het volgende schreef over aanbidding:
Aanbidding is iets wat een diepe glimlach veroorzaakt, als twee mensen die verliefd op elkaar zijn en elkaar weer zien.
Aanbidding is iets wat voortkomt uit harten die geroerd zijn door iets heel speciaals, het is een ontzagwekkende verwondering die genezend is.
Aanbidding geeft je optimale levenslust omdat je daarin je bestemming vindt of hervindt.
Die betrokkenheid waar jij overschrijft heeft gevolgen: het maakt je enthousiast, het maakt je actief, het zorgt ervoor dat de kennis over jezelf en anderen toeneemt, je kunt op een betere manier contact maken met anderen, en het schept verlangen naar meer verbondenheid.
Dit is niet te bereiken door een veelheid van woorden.
Ook de woorden van een ander zijn vaak niet voldoende.
Ik stel daarom een andere vorm van aanbiddingsliederen voor om te gebruiken in onze kerken. Een vorm die in zichzelf aan een ieder de ruimte geeft om zowel persoonlijk als gezamelijk je liefde te kunnen uiten. Deze vorm hoeft niet alleen te staan, maar moet naast de liederen die we gewend zijn een veel prominentere plek krijgen.
Ik noem dit het vrije of profetische lied.
Meestal bestaat zo’n lied niet uit mooie coupletten en refreinen maar uit losse stukken die uitingen of reacties zijn, direct vanuit je hart naar dat van God. De regels uit de liederen die op deze manier ontstaan kunnen worden opgeschreven om hergebruikt te kunnen worden. Op ondersteunende muziek kunnen deze regels dan naar willekeur gebruikt worden om God groot te maken en Hem te eren.
Dit is natuurlijk alleen maar een beschrijving in woorden en dat is altijd lastig. Hieronder staan een aantal clipjes die een beetje laten zien wat ik bedoel.
Let it rain, let it rain!
Open the floodgates of heaven.
Een gebed door Matt Gilman
Het gaat door en door, kracht op kracht.
Matt lijkt na 5 minuten te willen stoppen maar de mensen gaan gewoon door!!!
Misty Edwards roept de mensen op met een profetisch proclamatie lied in het eerste deel en roept uit naar een Rechter in het tweede deel omdat de wereld het zonder het oordeel niet meer redt!
Losse regels die je wanneer je wilt kunt zingen.
Het geheel is een belevenis!
My Beloved is Beautiful
He’s Dazzling and Excellent
My Beloved is Beautiful!
He stands alone
He’s coming to rule
He’s coming to reign!
He is the King
He is the King!
He’s coming to rule
He’s coming to reign!
Jesus
Jesus!
Cory Ashbury
Live van uit de IHOP Prayer room waar al vanaf september 1999 volcontinue aanbeden wordt: Tim Reimherr.
Zo kan aanbidding in zijn herhaling in rust ook heel krachtig zijn op een meditatieve manier.
Dit voelt voor mij aan als een zalving: zowel het ontvangen als het weer aan God teruggeven!
Hier gaan ook dit soort aanbidding en voorbede hand in hand en versterken elkaar!
En natuurlijk mijn grote held, die ik lang niet begrepen heb: Kevin Prosch!
Hij was degene die mij op het pad van profetische aanbidding zette.
Praise the Lord, oh my soul, praise the Lord!”
